
Dopo la pausa estiva, da settembre sono ricominciati gli incontri settimanali del mercoledì pomeriggio delle “donne del filet” presso il Circolo Culturale Sardo Su Nuraghe di Biella. Si tratta di un gruppo molto affiatato di una ventina di donne, accomunate dalla passione per tutto ciò che si può creare con le mani e con il filo.
Da quando è cominciato il corso, tutte hanno imparato a fare la rete del filet, hanno imparato a stenderla sul telaio e a ricamarla: così sono nati centri, tende, bordi, tovaglie per l’altare di alcune chiese anche in altre diocesi, ecc. Ma negli incontri non c’è solo il filet di bosano o “su punt’e nù”, il punto annodato sardo a fili contati: ognuna porta le sue capacità, le mette a disposizione delle altre e così c’è chi ha imparato a fare il chiacchierino, il punto filza, il punto svizzero; c’è chi sa ricamare a punto hardanger, a puncetto e fare tante altre cose.
Si aspetta il mercoledì non solo per lavorare insieme, ma anche e soprattutto per incontrare le amiche, per portare i lavori fatti, per condividere idee, schemi, riviste, filati, magari davanti a una fetta di dolce fatto in casa secondo ricette di una volta. È anche un modo per tramandare gli antichi saperi di cui siamo depositarie e far sì che le tradizioni non si perdano, perché con esse perirebbe gran parte delle nostre radici. Sarebbe bello che il gruppo si allargasse ad altre donne con gli stessi interessi! Chi volesse aggregarsi, può telefonare e chiedere informazioni a Grazia 3294236841.
Agostina Becchia




Est su seti de cabudannu. Sa pratzita est prena de genti setzia in is cadireddas, ananti de su palcu, totu mudau de murta, po ascurtai sa cantada. Donnia annu, sa bizilia de sa festa manna: Nostra Sinniora de Munserrau, chi at donau su nomini a sa bidda, s’est fata, sempri, sa cantada. Deu arregordu ca aiaiu teniat is liburetus de is cantadas passadas e unu de-i cussus m’est abarrau: sa cantada de su seti de cabudannu de su milli e otuxentus noranta cun is cantadoris Pepineddu Marini, Luisu Cambarau, paulesus e Tanieli Pilleri setimesu. Fiat unu liburetu a cuberca murra e pagineddas ingroghias, amanciadas e cun sinnus de lapis chi amostant, a craru, cantu fessint stetias imperadas po ddas ligi, (is logudoresus iant nai irfortzoladas, ma in campidanesu non mi parit chi ci siat una paraula oguali). Sa cantada est po incumentzai. Su Cumitau at obertu sa busta cun s’argumentu a pitzus de su cali is cantadoris depint duellai cun is versus. Non si intendit unu spibisu e donnia cantadori s’est arreconau a pentzai. Su basciu e sa contra faint s’intrada e totu incumentzat. Is aspetadoris sighint cun atentzioni. Donnia tanti s’ntendit calencunu aprovu o calencunu murrungiu ma a sa fini, sa tzacamanedda est assigurada. Est su triunfu de sa poesia. In su connotu, sa poesia in Sardinnia est istetia sempri cantada e mai scrita. Nasciat in is pasturas, is cuilis e in is aculiadroxus in is oras de solesa. Est, a s’acabbada, una poesia de pastoris. Is prus connotus funt is mutos e is batorinas in Logudoro e is mutetus in Campidanu. Sa gana e sa capatzidadi de cantai de is Sardus si perdit in s’antigoriu.