Dìcios e Peràula de Deus / Proverbi e Parola di Dio – immagini e nomi sardi di fiori – Laboratorio linguistico transoceanico – appuntamento mensile tra il Circolo culturale sardo “Su Nuraghe” di Biella e il Circulo sardo “Antonio Segni” di La Plata (Argentina).
Il proverbio: “Meglio cento parole non dette che dirne due sbagliate” dà un buon suggerimento, utile a tutti, per il buon uso della lingua, che potrebbe persino stancare con troppe parole buone, ma, usando quelle cattive, è davvero dannosa.
Presentatzione de su dìciu:
Unu antigu dìciu nostru avisat: «Mezus chentu faedhos chentza nados che a ndhe narrer’ duos isbagliados» e un’àteru: «Sa limba non giughet ossu, ma truncat purpa e ossu». Bonos cussizos, utiles a totu, pro su bon’impreu de sa limba, chi podet fintzas istracare cun tropas peràulas bonas, ma, impreendhe sas malas, est deabberu dannalza.
Duos dìcios chi mi sunt bénnidos a conca legindhe unu passu de sa Litera de santu Giagu. S’apostulu narat: «Si unu no pecat in su faedhare est un’òmine perfetu, capatze de tenner’ a frenu puru totu su corpus (3, 2b). Sa limba est unu melmu minore e si podet bantare de cosas mannas (3, 5a). Sa limba perunu òmine la podet domare: est unu male rebelle, est piena de velenu mortale. Cun issa beneighimos su Segnore e Babbu totu poderosu e cun issa malaighimos sos òmines fatos a assimizu de Deus. Dae sa matessi buca essit benedisciòne e maledisciòne. No devet esser’ gai, frades mios! (3, 8-10).
Continua a leggere →