
Nell’anno in cui ricorre il centenario dell’entrata in guerra dell’Italia nel primo conflitto mondiale, la celebrazione del IV Novembre, Festa nazionale delle Forze Armate, assume un particolare significato storico e sociale.
La data, che celebra la fine della guerra contro l’impero austro-ungarico, è occasione per ricordare, in special modo, tutti coloro che, anche giovanissimi, hanno sacrificato la loro vita per un ideale di Patria in cui hanno creduto e lottato sino al sacrificio finale con un attaccamento al dovere che da sempre distingue i militari di allora come quelli di oggi.
Anche la comunità Sardo-biellese, come di consueto, vuole onorare e celebrare la memoria dei suoi Caduti, di questa e di tutte le guerre, presso l’area monumentale di Nuraghe Chervu, con la deposizione di mazzi di fiori dinanzi al cippo dedicato alla gloriosa Brigata Sassari nelle cui fila, ci piace ricordare, hanno combattuto e si sono immolati giovani sardi e anche giovani biellesi.
I mazzi di fiori, bianchi e rossi, i colori dello stendardo della Brigata “Sassari”, vengono donati, come ormai consuetudine, dai famigliari di Antonio Carta, socio cofondatore del Circolo Su Nuraghe di Biella.
Bernardina FoisContinua a leggere →

Est su seti de cabudannu. Sa pratzita est prena de genti setzia in is cadireddas, ananti de su palcu, totu mudau de murta, po ascurtai sa cantada. Donnia annu, sa bizilia de sa festa manna: Nostra Sinniora de Munserrau, chi at donau su nomini a sa bidda, s’est fata, sempri, sa cantada. Deu arregordu ca aiaiu teniat is liburetus de is cantadas passadas e unu de-i cussus m’est abarrau: sa cantada de su seti de cabudannu de su milli e otuxentus noranta cun is cantadoris Pepineddu Marini, Luisu Cambarau, paulesus e Tanieli Pilleri setimesu. Fiat unu liburetu a cuberca murra e pagineddas ingroghias, amanciadas e cun sinnus de lapis chi amostant, a craru, cantu fessint stetias imperadas po ddas ligi, (is logudoresus iant nai irfortzoladas, ma in campidanesu non mi parit chi ci siat una paraula oguali). Sa cantada est po incumentzai. Su Cumitau at obertu sa busta cun s’argumentu a pitzus de su cali is cantadoris depint duellai cun is versus. Non si intendit unu spibisu e donnia cantadori s’est arreconau a pentzai. Su basciu e sa contra faint s’intrada e totu incumentzat. Is aspetadoris sighint cun atentzioni. Donnia tanti s’ntendit calencunu aprovu o calencunu murrungiu ma a sa fini, sa tzacamanedda est assigurada. Est su triunfu de sa poesia. In su connotu, sa poesia in Sardinnia est istetia sempri cantada e mai scrita. Nasciat in is pasturas, is cuilis e in is aculiadroxus in is oras de solesa. Est, a s’acabbada, una poesia de pastoris. Is prus connotus funt is mutos e is batorinas in Logudoro e is mutetus in Campidanu. Sa gana e sa capatzidadi de cantai de is Sardus si perdit in s’antigoriu.

