Martedì 27 settembre, “mannigos de memoria” – appuntamento alle ore 21 a Su Nuraghe di Biella – incontri mensili in “Limba” a cura di Piero Pinna – Is dicius di Brai Picciau

Totus eis biu chi in totus is calendarius chi su Circulu hat prubicau ci funt iscritus is dicius ma ita funt is dicius? Faint parti de su connotu de su populu e ddus imperaus po cumprendi mellus su pensamentu chi oleus esprimi. A bortas funt avisus po chini tenit pagu esperientzia, po ddus amonestai a manera chi non arruant in isballiu; funt unu maistru de su connotu, po su presenti e po su tempus chi at a benni. Nosu, in su chistionai de donnia dì no s’ind’acataus ma, fatu fatu, unu diciu ndi bessit a pillu.
Su fueddu “diciu” chi si narat in Campidanu, in atrus logus ddu nant “ditzu”, “ditzi”, “titzu”, ma in Gallura ddi nant “proveggiu”. S’iscritori tedescu Wagner narat chi dependit de s’ispanniolu “dicho” ma Franciscu Alziator ddu collegat a su connotu prus antigu: su latinu “dictum“.
No penseis chi custu sutzedat sceti in Sardinnia. Totu su mundu tenit is dicius: medas ddus agatausus ogualis in atrus chistionais; sarvu is moralis, chi nant de su fai onestu et justu, chi pertocant is bonus printzipius; cussus funt cumunus in donnia lingua.Continua a leggere →




